Kung Hei Fat Choi! Gelukkig Nieuwjaar! De buschauffeur fluit mee op de muziek van de radio, iedereen lacht naar elkaar, drie dagen vrij, een gigantische vuurwerkshow en zelfs de zon komt nog even tevoorschijn. Het nieuwe jaar is begonnen, het jaar van Draak, en ik voel dat het een super jaar gaat worden!

Ik heb een heerlijke week achter de rug. Vorig weekend ben ik begonnen met het schrijven van mijn stageverslag. Ik was even vergeten dat ik dat ook nog moest doen, dus nu even knallen! Maandag, dinsdag en woensdag was ik vrij vanwege Chinees Nieuwjaar. Het is koud hier, echt koud, ongeveer 7 graden, dus ik leef ongeveer in mijn fleece vest en skisokken. Nu is er niets mis met koud, ik ben ten slotte een echte Hollander, maar ze kennen hier geen verwarming. Sterker nog, ze kennen alleen airco's en zelfs met 7 graden laten ze die het liefst nog aan. Vreemde Chinezen!

Maandag dus vanwege de kou naar een overdekte shoppingmall gegaan. Ze hebben er ongeveer twintig denk ik, en ik ben al aardig op weg om elke shoppingmall van de binnenkant gezien te hebben haha. Dinsdag had ik afgesproken met vriendinnetjes, Pema en Mia. Allebei van Sha Tin College. S'avonds zijn we uit geweest in Tsim Sha Tsui om daarna naar de vuurwerkshow te kijken. Dat had wel wat voeten in aarde, maar we hebben ‘m gezien. Wij hadden bedacht dat als de vuurwerkshow om acht uur begon, we wel om kwart voor acht rustig naar de haven zouden lopen. Geen goed idee, alle straten stonden blijkbaar al vanaf zeven uur bomvol om maar een glimp van de vuurwerkshow op te vangen. Overal hekken en politie om alles in goed en rustig te laten verlopen. Nergens was een mogelijkheid om ook nog maar enigszins in de richting van de haven te komen. Ik dacht, dat moet toch anders kunnen. Het zal me toch niet gebeuren dat ik hier tijdens Chinees Nieuwjaar de vuurwerkshow mis. Inmiddels was het tien voor acht en had ik besloten om met mijn ogen dicht langs de politie agenten te lopen, in de hoop dat zij mij ook niet zouden zien. Ik had Mia en Pema overtuigd dat dit een heel goed idee was, maar zeiden dat ik het eerst maar moest proberen en dat zij het daarna ook zouden doen. Dus hup, ogen dicht, langs de politie agenten en over het hek. Ik was er echt bijna totdat ik een hand ik mijn nek voelde en in mijn oor getetterd kreeg: ‘Be gentle! Go back! It is full!'. Mission unaccomplished... we liepen een beetje teleurgesteld terug totdat we een bord zagen met ‘Fireworks tickets, go up to 3F'. Toen begon er een lampje te branden, en begrepen we dat je een ticket nodig had om de show te kunnen zien. Dus wij snel naar de derde verdieping om een ticket te scoren. Maar helaas, er was natuurlijk nog maar 1 ticket, en wij waren met z'n drieën. In ons beste Chinees probeerde we een verhaal dat we toeristen waren, we de hele wereld rond waren gereisd voor deze vuurwerkshow, en dat we het echt niet mochten missen! Het was inmiddels 1 minuut voor acht, maar dat leek de ticket verkoper niet echt uit te maken. Of wel? Ja hoor, hij gaf ons dan eindelijk het ticket en we mochten met z'n drieen naar binnen. We rende door de parkeergarage door naar boven. De eerste knallen van het vuurwerk waren te horen, en het leek wel alsof de hele parkeergarage instortte. Maar uiteindelijk waren we er, op de bovenste verdieping van de parkeergarage. Het vuurwerk knalde de lucht in en het was prachtig! We hebben er wat moeite voor moeten doen, maar het was het meer dan waard. Het vuurwerk was zo groot dat het bijna magisch was! Heel mooi!

Woensdag had ik afgesproken met Ruben. Een jongen uit Veenendaal die voor twee dagen in Hong Kong was om daarna verder te reizen door China, Thailand, Cambodja en Singapore. We waren van plan om naar The Peak te gaan, het hoogste punt van Hong Kong met heel mooi uitzicht. Helaas was het erg bewolkt, dus zat dat mooie uitzicht er niet in. Plannen werden dus gewijzigd en we hebben onze dag goed besteed. We begonnen met een rondje Hong Kong Park. Een park midden in Hong Kong met fonteinen, groen, gras en een echte vogeltuin. Na een lunch bij mijn grote vriend Starbucks zijn we door gegaan naar de Wong Tai Sin Temple. Het was druk vanwege Chinees Nieuwjaar, maar dat was juist ook weer bijzonder om te zien. We stonden in de rij te wachten totdat we naar binnen mochten toen ineens een man ons aansprak of we Nederlanders waren. Dat waren we. Hij was verrast ons te zien, en vond dat wij Nederlanders van die leuke, open-minded mensen waren. Hij vond het ook fijn om te zien dat wij de Chineze cultuur respecteerde. Hij zag dat we foto's van de tempel aan het maken waren, en legde ons uit dat we juist ook een foto van de biddende mensen moesten maken. Wij vonden dit een beetje vreemd, en waren juist bang dat die mensen het niet zouden waarderen wanneer we ze zouden vastleggen als ze aan het bidden zijn. Toen legde de Chineze man uit wat ze precies doen tijdens het bidden. Waar ze op hopen en hoe het allemaal werkt. Het verband tussen de gedichten aan de zijkant van de tempel en het doosje met stokjes wat ze constant vasthouden. Het was een heel mooi verhaal, en ik vond het bijzonder dat hij echt de tijd nam om het in zijn beste Engels uit te leggen aan ons toeristen.

Verder zijn we die dag nog naar Festival Walk geweest, en naar de markt in Mong Kok. S'avonds lekker uit eten in Lan Kwai Fong. Ruben had wat moeite met het eten met stokjes, maar met zijn reis door China in het vooruitzicht zal hij er toch aan moeten wennen. Daarna nog even naar Carnegies in Wan Chai geweest, was heel gezellig en de gratis champagne voor mij maakt het natuurlijk helemaal af!

Donderdag en vrijdag weer lekker aan het werk geweest. Ik ga echt proberen deze week foto's te maken van de showroom. Hij is heel mooi geworden en daar ben ik best een beetje trots op! Gisteren was ik naar Stanley Market geweest. Het werd plotseling heel lekker weer en dus zelfs nog even met blote voeten op het strand gelopen. Er was voorspeld dat het vandaag net zo lekker weer werd, maar als ik nu naar buiten kijk zie ik helaas niet anders dan bewolking. Geen strand dus vandaag! Morgen begint het werkende leven weer. Morgenavond ga ik naar een soort van modeshow, het heet ‘World of Wearable Art'. Dinsdag avond pizza night met Pema. Voor ik het weet is het alweer het volgende weekend en dan heb ik nog maar een weekje. De tijd gaat echt veel te snel!

Liefs,

Leontien